Merhaba, Ziyaretçi Üye Ol



Gönder  Cevapla 
 
Değerlendir:
  • 0 Oy - 0 Yüzde
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5



Amanda Todd'un Hikayesi :(
23-10-2012, 08:56 PM (En son düzenleme: 23-10-2012 08:58 PM Ayberk Yalçın.)
Mesaj: #1
Amanda Todd'un Hikayesi :(

Merhaba… Size, bitmeyen hikayemi anlatmaya karar verdim. 7. sınıfa giderken arkadaşlarım ile beraber webcam’den konuşuyor, yeni insanlarla tanışıp iletişim kuruyordum. O zamanlar herkesten “Çok güzelsin, harikasın, kusursuz görünüyorsun” gibi tepkiler alıyordum, ama sonra tek istedikleri vücudumu göstermemdi. Ben de yaptım. 1 yıl sonra Facebook’tan bir mesaj aldım, o adamdan. Beni nereden tanıdığını bile bilmiyordum, “Benim için bir show yapmazsan göğüslerinin fotoğrafını internete koyacağım” diyerek beni tehdit ediyordu. Okulumu, adresimi, akrabalarımı, aile isimlerimi ve arkadaşlarımı biliyordu. Sonra yılbaşı tatilinde, sabah 4’te kapımı polis çaldı. Fotoğrafım herkese gönderilmişti.
Bu olaydan sonra gerçekten çok hastalandım ve anksiyete, majör depresyon ve panikatak hastalığı yaşamaya başladım. Daha sonra taşındım, ve alkol, uyuşturucu gibi şeyler kullanmaya başladım. Anksiyetem arttı, dışarı çıkamaz oldum.
Aradan bir yıl geçti ve o adam benim yeni arkadaşlarım, okulum bilgileri ile geri geldi. Bu sefer bir Facebook hesabına göğüslerimi profil fotoğrafı olarak koymuştu. Her gece ağladım, tüm arkadaşlarımın saygısını kaybettim. İnsanlar yine üzerime gelmeye ve sevgilerini kaybetmeye başladı. Lakap takmalar, yargılama… O fotoğrafı asla geri alamam, sonsuza kadar orada olacağını biliyorum. 
Sonra kendime zarar vermeye başladım, kendime söz verdim, bir daha asla yapmayacaktım. Hiç arkadaşım yoktu ve öğle tatillerinde yalnızdım. Sonra yine okul değiştirdim. Bu okulda da her öğlen, kütüphanede yalnız oturuyor olmama rağmen her şey daha iyiydi. 1 ay sonra eski bir arkadaşım ile konuştum. Mesajlaşıyorduk, benden gerçekten hoşlandığını söyledi ve sevgilisi vardı. Bir gün benden gerçekten çok hoşlandığını, sevgilisinin tatilde olduğunu ve ona gelmemi istedi. Ben de çok büyük bir yanlış yapıp onunla yattım, beni gerçekten sevdiğini düşünüyordum.
1 hafta sonra okulu terk etmem için bir mesaj aldım, sevgilisi, kendisi ve 15 arkadaşı ile beraber bizim okula geliyordu. 2 kız ve sevgilisi “Bak etrafına, artık seni kimse sevmiyor” diye yeni okulumdan 50 kişinin önünde bağırdı. Oradan birisi “Hadi, vur artık” diye seslendiğinde, sevgilisi beni yumrukladı. Yere düştüm, yerde de bana vurdu. Diğer çocuklar görüntüyü kaydettiler ve beni yerde tek başıma, yalnız bıraktılar. Bu dünyada olmamam gerektiğini hissettim, bunu kimse hak etmezdi ve ben… çok yalnızdım. Yalan söyleyip bunun kendi suçum ve fikrim olduğunu söyledim, çünkü çocuğa zarar gelmesini istemiyordum. Beni gerçekten sevdiğini düşünmüştüm, oysa istediği sadece vücudumdu. Öğretmenler koştu ama ben uzaklaştım ve babam beni bulana kadar bir hendekte yattım.
O kadar ölmek istedim ki, babam beni eve getirdiğinde çamaşır suyu içtim. Bu beni içten içe öldürdü, gerçekten öleceğim sandım. Ambulans gelip beni hastaneye ***ürdü ve midemi yıkadılar. Eve tekrar geldiğimde Facebook’ta gördüğüm “Bunu hak etti” “Kafandaki çamuru yıkadın mı?” “Umarım ölmüşsündür” gibi şeylerdi. Kimse umursamadı…
Başka bir şehre, annemin yanına, başka bir okula taşındım. Şikayetçi olmadım çünkü hayatıma sadece devam etmek istedim. 6 ay geçti… İnsanlar beni tagleyerek çamaşır suyu, klorex ve hendek fotoğrafları paylaşıyorlar. Ben çok daha iyi olacakken: “Başka bir çamaşır suyunu denesin” “Bu sefer umarım ölür” “Çok aptaldı” gibi şeyler paylaşıyorlar. “Umarım bunu görür ve kendini öldürür” yazıyorlar.
Bütün bunları neden yaşıyorum? Tamam, hata yaptım ama bu beni neden takip ediyor? Şehrinizi terk ettim ve artık sürekli ağlıyorum. Her gün “Neden Hala Buradayım” diye düşünüyorum. Anksiyetem de kötü durumda, bu yaz hiç dışarı çıkamadım. Hepsi geçmişim yüzünden… Hayat daha iyiye gitmiyor… Okula gidemiyorum… İnsanlarla tanışamıyorum… Sürekli kendime zarar veriyorum ve gerçekten depresyondayım. Şu anda da anti depresan kullanıyorum ve geçen ay terapiye gittim. 2 gün boyunca fazla dozdan hastanede yattım.
Takılıp kalmış durumdayım, benden artık ne kaldı ki? Hiçbir şey sona ermiyor…
Kimsem yok, ama birisine ihtiyacım var…
Benim adım, Amanda Todd.

*10 Ekim'de intihar etti, yaşadığı zorbalıktan dolayı.
R.I.P Amanda Todd.
 

Öldüğüne inanamıyorum Sad
Alıntı
23-10-2012, 09:17 PM
Mesaj: #2
RE: Amanda Todd'un Hikayesi :(
Pardon da kendi k*şınmış.Vücudunu niye göstermiş?Sonra dersiniz ki öldüğüne inanamıyorum.
Alıntı
24-10-2012, 09:22 AM
Mesaj: #3
RE: Amanda Todd'un Hikayesi :(
(23-10-2012 09:17 PM)AnnaLee demiş ki:  Pardon da kendi k*şınmış.Vücudunu niye göstermiş?Sonra dersiniz ki öldüğüne inanamıyorum.
katılıyorum Dodgy
Alıntı
24-10-2012, 09:25 AM
Mesaj: #4
RE: Amanda Todd'un Hikayesi :(
Başında yaptıkları kesinlikle bir hataymış fakat affetmek Allaha mahsus değil midir?
Onun yanında olacaklarına destek olup bunu yenmesine yardım edeceklerine, böyle yapmaları gerçekten üzücü.
İnsanlık ne zaman öldü? Hani herkesin ikinci bir şansı vardı?

R.I.P Amanda Todd.

macaroni.'nin imzası
Orjinal BoyutOrjinal Boyut
now ı can't feel anything,
ı am thinking of you.
Alıntı
24-10-2012, 10:32 AM
Mesaj: #5
RE: Amanda Todd'un Hikayesi :(
Acı olmuş, ders çıkarılması gereken bir durum.

Fragile.'nin imzası
Orjinal Boyut
Hello, heaven, you are tunnel-lined
With yellow lights on a dark night.
Alıntı
« Önceki | Sonraki »
Gönder  Cevapla 


Foruma Git:


Konuyu görüntüleyenler: 1 Misafir
One Direction Türkiye - One Direction Konseri - One Direction Hikayeleri - One Direction tumblr - One Direction Şarkıları - One Direction hakkında - One Direction - Justin Bieber - Justin Bieber Türkiye - One Direction Twitter - My Fan Social - Selena Gomez Türkiye -